تجاوز به عراق وافغانستان تجاوزات آزمايشي

 معضل بسياربغرنجي كه گريبان منطقه را گرفته است. و‌آن وجود طرحها ونقشه هاي امپرياليستي امريكاست. كه با تهاجم به افغانستان شروع و در عراق ادامه يافته و همچنان درمسير بسط و گسترش مناطبق تحت سلطه مستقيم و غارت آنها ادامه دارد. متاسفانه يكي از نقشه هاي پليد آن است كه به ملتهاي منطقه تلقين كند كه آزادي را به ارمغان آورده است. به دنبال چنين تبليغاتي است كه ما فكر ميكنيم ملت عراق چون ميتوانند در كربلا ونجف سينه بزنند  و عزاداري كنند پس به آزادي رسيده اند ، به دنبال چنين خواب زدگي است كه حاكميت عراق از دست مردم عراق خارج ميشود و همين قدر كه بتوانند عزاداري كنند آزاد محسوب مي شوند. و آمريكا هم آزاد است كه حاكميت كامل را در دست بگيرد و حتي اعلام كند كه عراق از عضويت اويك خارج خواهد شد . بنابراين ملت عراق آزاد هستند عزاداري كنند و آمريكا آزاد است تمام عراق را ببلعد، خوب معامله سود آوري است. نبايد فراموش كرد زماني كه مردم عراق زير انفجار موشك كشته مي شدند، و كودكان عراقي بر اثر سوتغذيه يا عدم وجود  داروو بهداشت كشته مي شدند وغارتگر اموال عمومي عراق را غارت مي كردند( كه اين غارت گري نيز جز نقشه آمريكا بوده تا مردم مجبور شونداز متجاوزين تقاضاي برقراري امنيت كنند همان امنيتي كه با تجاوز از بين برده بودند، همچنين به دنيا بقبولانند كه عراقيها وحشي هستند بنابراين احتياج به قيم دارند.)   امريكائيها به فكر تصرف وحفظ چاههاي نفت عراق بودند تا درآينده بتواند با استفاده از اين چاهها ضمن تصاحب سود غارتگرايانه وداشتن اهرم فشار بر عليه اوپك و كل جهان جهت قبولاندن قوانين تجاوز و بهره كشي از كل دنيا منبع تغذيه ارزان جهت تجهيز براي تصرف بقيه منطقه داشته باشند. همان گونه كه هيتلر براي تغذيه سربازان خود به جهت تجهيز براي جنگ و تصرف دنيا به كشتزار هاي اگر اين با ديد انبار قله جهان نگاه مي كرد. نمي توان اجازه داد و بي تفاوت ماند كه عده اي غارتگر و متجاوز قوانين تجاوز را به ديگران تحميل كنند و عده اي نيز با عناوين مختلف توجيه گري سلطه طلبي را به صورت حلقه هاي سلسه وار تكميل كنند. براي مبارزه با چنين وضعيتي نياز مبرم به روشنگري و پيوند داخلي و جهاني است . بيايد كه پيوند را از افراد نزديك و نزديكان خود  شروع كنيم. و زمينه اجتماعي ايجاد اتحاد داخلي و پيوند جهاني را با قدمهاي هر چند كوچك ولي آگاهانه و استوار شروع كنيم ، و اولين قدم را با بخشيدن يك ديگر آغاز كنيم. بخشيدني كه بدون هيچ گونه غل و غش باشدَ، رو راست و شفاف. همديگر را بپذيريم و از قابهاي فكري و عملي گذشته خود دست برداريم و همديگر را آنگونه كه هستيم بپذيريم، تا اتحادي محكم و كاملا"‌روشن ايجاد كنيم.

حقوق حقه يكديگر را محترم بشماريم و آزادي را با تمام سرفصلهايش ، جز حق برابر و لاينفك انسانيت دريك جامعه به وسعت كشور يا حتي جهان بدانيم. فقط در اين صورت مي توانيم با ناعدالتيها و سلطه گريهاي امپرياليستي با وسعت جهاني مقابله كنيم و لاغير. باميد اتحادي فراگير و به دور از هر گونه خودمحوري و افزون طلبي، كه تنها مسير ممكن براي پيروز شدن در مقابل سلطه گريهاي امپرياليستي است.

                                                                                                                        محمد اشرفي  3/2/1382